Малькавічы. Курганны могільнік.

У Ганцавіцкім раёне Брэсцкай вобласці, сярод пагорыстых град Палескай нізіны, размясцілася вёска Малькавічы. Аднак галоўную каштоўнасць для гісторыі ўяўляюць не яе сучасныя пабудовы, а старажытны некропаль, які знаходзіцца прыкладна за кіламетр ад ускраіны вёскі. Ва ўрочышчы з гаворачай назвай Града ўзвышаюцца маўклівыя сведкі сярэднявечча - курганны могільнік X-XIII стагоддзяў.

Сёння гэты археалагічны помнік уяўляе сабой групу з пяці земляных насыпаў. З боку яны могуць здацца проста няроўнасцямі ландшафту, але за гэтымі формамі хаваецца гісторыя цэлага племя. Навукоўцы звязваюць з'яўленне могільніка з дрыгавічамі - адным з найбуйнейшых усходнеславянскіх племянных саюзаў, якія засялялі багністыя землі паміж Прыпяццю і Заходняй Дзвіной.

У адрозненне ад многіх іншых пахаванняў Палесся, тут адсутнічаюць характэрныя драўляныя нарубы (зрубы) або крыжы. Гэта маўклівае могілках захоўвае сляды паганскіх, а магчыма, і пераходных да хрысціянства абрадаў.

Загадкі каменных пліт.

Асаблівую атмасферу гэтага месца надаюць не столькі самі насыпы, колькі каменныя пліты, раскіданыя сярод курганоў. Некаторыя даследчыкі мяркуюць, што ў старажытнасці яны маглі служыць паганскімі ахвярнікамі.

На паверхні гэтых валуноў час пакінуў свае таемныя пасланні. На старажытных камянях праступаюць старыя літары і загадкавыя знакі. Расшыфроўка гэтых петрогліфаў - справа будучыні. Магчыма, гэта сляды старажытнага ліста, магічныя сімвалы-абярэгі ці проста пазнакі, якія абазначаюць межы пахаванняў.

Інфармацыйная нявызначанасць.

Цікава, што ў афіцыйных рэестрах помнікаў культурнай спадчыны часта сустракаецца згадка «Кургана-жальнічнага могільніка» ў вёсцы Мелкавічы (запіс №5300000592). Гэта можа паказваць на розначытанні ў геаграфічных назвах (Малькавічы / Мелкавічы), характэрныя для архіўных дакументаў, альбо на існаванне паблізу яшчэ аднаго, пакуль малавывучанага аб'екта.

У заключэнне.

Курганны могільнік у Малькавічаў - гэта не проста археалагічны аб'ект. Гэта кропка судакранання з эпохай фарміравання Старажытнай Русі на палескіх землях. Стоячы на Градзе, дзе вецер калыша траву над пахаваннямі людзей, якія жылі тысячу гадоў таму, міжволі адчуваеш дыханне сівой старажытнасці.

Для тых, хто адважыцца наведаць гэтае месца, яно стане не проста прыпынкам на маршруце, а сустрэчай з гісторыяй, якую яшчэ толькі трэба будзе па-сапраўднаму прачытаць - па камянях, знаках і маўклівым курганам.