Аброва. Дуб-волат і калонія белых буслоў.

У Івацэвіцкім раёне, у ціхай вёсцы Аброва, час цячэ інакш. Тут, на старых могілках, ужо больш за два стагоддзі стаіць волат-дуб, які бачыў тое, што нам даступна толькі на пажоўклых фотаздымках. Мясцовыя называюць яго волатам не для чырвонага слоўца: дрэва настолькі масіўнае і разгалістае, што яго магутныя галіны, здаецца, падтрымліваюць само неба над Брэстчынай.

Гэты дуб - не проста шараговае дрэва. Ён носіць горды статус батанічнага помніка прыроды і знаходзіцца пад аховай дзяржавы. Уявіце сабе: яго карані пачалі цягнуць сокі з гэтай зямлі яшчэ ў пачатку XIX стагоддзя. Ён перажыў войны, змены эпох і пакаленняў, стаўшы маўклівым сведкам гісторыі вёскі Аброва.

Але галоўная магія гэтага месца крыецца не толькі ў шаноўным узросце або памерах ствала. Што ён стаў ... домам.

На яго галінах абгрунтавалася невялікая, але вельмі шумная калонія белых буслоў. Для Беларусі гэта вялікая рэдкасць! Звычайна мы прывыклі бачыць адно гняздо на воданапорнай вежы або слупе, ці ж самотны «бусліны замак» на даху хлява. Але каб цэлая калонія звіла гнёзды на адным дрэве - такое ўбачыш нячаста. Галіны волата, нібы надзейныя тэрасы шматпавярховага дома, ўтрымліваюць некалькі масіўных бусліных "кватэр".

Уявіце карціну: старадаўнія сельскія могілкі, у цэнтры якіх узвышаецца дуб-патрыярх, а над ім кружаць белыя птушкі, прыносячы ў дзюбах вясну. Гэта месца прасякнута адначасова і цішынёй, і жыццём. Буслы не выпадкова выбралі менавіта гэтае дрэва - кажуць, яны адчуваюць добрую энергетыку і надзейнае месца.

Фатографам і падарожнікам варта абавязкова занесці гэтае месца ў свой спіс wish list. Гэта ідэальная лакацыя для тых, хто шукае яднання з прыродай і хоча ўбачыць рэдкі прыклад сімбіёзу векавой флоры і фауны. Сюды прыязджаюць не толькі за эфектным кадрам (а фота на фоне дуба з бусламі атрымліваюцца чароўнымі), але і за адчуваннем спакою, якое дорыць гэтае месца.

Дуб у Аброва - гэта не проста кропка на карце. Гэта напамін пра тое, як далікатная і адначасова вечная наша прырода, калі яе берагчы.