Вялікія Тупалы. Кангламераты "Смольчыцкія".

Калі бачыш гэтыя грамады на свае вочы, першая думка: "гэта дакладна не рукатворнае?". Але не, прырода - самы таленавіты скульптар, проста ёй трэба крыху больш часу, чым нам.

Кажуць, што кангламераты «Смольчыцкія» ўтварыліся ў лесе недалёка ад вёскі Вялікія Тупалы ў выніку сходу ледніка аж 15 000 гадоў таму назад. Толькі ўдумайцеся ў гэтую лічбу! Пятнаццаць тысячагоддзяў гэтыя каменныя волаты ляжаць тут. Яны памятаюць тое, чаго не заспела ні адна кніга па гісторыі. Гэта не проста камяні, гэта зрослыя ў адзіны маналіт кварцыт і пяшчанік, якія час ператварыў у мудрагелістыя скалы, раскіданыя пасярод звычайнага беларускага лесу.

Чаму восень - ідэальны час для вылазкі?

Восень - выдатная нагода, каб адправіцца на такi лясны шпацыр. Улетку тут, вядома, прыгожа, але менавіта цяпер прырода дорыць нам тое самае «смачнае» асвятленне, якое робіць фота з валунамі проста чароўнымі. Залатая лістота, адсутнасць камароў і прахалоднае паветра, якое падбадзёрлівае лепш любой кавы - вось рэцэпт ідэальнага ўік-энду.

Дарога сюды - гэта ўжо асобны від тэрапіі. Вёска Вялікія Тупалы знаходзіцца ў баку ад буйных трас, таму вы сапраўды адключыце тэлефон ад працоўных чатаў і надыхайцеся чыстым паветрам. Ад вёскі да саміх кангламератаў трэба прайсці крыху пешшу. І вось тут пачынаецца самае цікавае: ты ідзеш па звычайнай лясной сцежцы, вакол - звыклыя хвоі і елкі, і раптам сярод гэтага зялёнага (а цяпер залатога) мора пачынаюць з'яўляцца гэтыя велізарныя каменныя груды.

Яны выглядаюць як руіны старажытнага замка або раскіданыя волатамі гіганцкія камяні. Месцамі валуны дасягаюць некалькіх метраў у вышыню. Можна забрацца на іх (з асцярожнасцю!), зладзіць невялікую фотасесію ці проста сесці на цёплы камень, заплюшчыць вочы і слухаць цішыню. Яе там вельмі шмат.

Што трэба ведаць перад паездкай:

1. Абутак. Там, дзе крута прыродзе, не заўсёды зручна чалавеку. Красоўкі з добрым пратэктарам або трэкiнгавыя чаравікі - ваш лепшы сябар. Пад нагамі могуць быць карані, мох і слізкія пасля дажджоў камяні.

2. Час. Прыязджайце крыху раней, каб паспець нагуляць апетыт. Дарэчы, пра апетыт - бярыце з сабой тэрмас з гарбатай і бутэрброды. Пікнік на фоне 15-тысячагадовай гісторыі - гэта асаблівы від гастранамічнага задавальнення.

3. Навігацыя. Месца хоць і папулярнае ў турыстаў, але глухое. Загадзя запампуйце карту мясцовасці ў навігатар, каб не блукаць па лясных дарогах у пошуках.

4. Настрой. Не чакайце тут цывілізацыі з кафэ і туалетамі. Гэта дзікі, сапраўдны лес. Бярыце з сабой вільготныя сурвэткі і пакет для смецця - давайце захаваем гэта месца чыстым для наступных шукальнікаў прыгод.

Увогуле, калі вы стаміліся ад гарадской мітусні, калі хочацца здзівіцца і адчуць сябе маленькай пясчынкай ў маштабах часу і прыроды - вам дакладна сюды. Кангламераты "Смольчыцкія" - гэта той выпадак, калі Беларусь адкрываецца з зусім нечаканага, "казачнага" боку. Сядайце ў машыну, бярыце блізкіх і едзьце за порцыяй захаплення!