Экасцежка "Бацькавы сцяжынкi".

Уявіце: вы ідзяце па лесе, а дрэвы граюць музыку, пад нагамі - то гузы, то пясок, а дзесьці наперадзе вас чакае суд... лясны.

Калі вы думаеце, што экасцежка - гэта сумныя стэнды з надпісамі і паказальнікі «не смяціць», то вы проста не былі ў Хімах. Тут усё інакш. За вёскай, што на мяжы з аграгарадком Александрыя, работнікі Аршанскага лясгаса два месяцы вядзьмарылі над лясным участкам - і ператварылі яго ў сапраўдны інтэрактыўны парк.

І зараз у Віцебскай вобласці з'явілася экасцежка, якой няма аналагаў. Завуць яе "Бацькаўшчыны" - і гэта не проста прыгожая назва, а месца з характарам.

З чаго пачынаецца падарожжа?

Усё як у сапраўдным прыгодзе: ля ўваходу - разьбяная драўляная шыльда, карта маршруту і ... ніякай нуды. Варта пераступіць арку, і вы адразу разумееце: гэта не проста прагулка. Справа - стэнд з дрэвамі, але не звычайны, а ў разрэзе: можна разгледзець, як выглядае елка, ліпа або дуб знутры. А далей - альтанка, дроўнiца і месца для вогнішча. Можна адразу спыніцца, удыхнуць лясное паветра і наладзіцца на патрэбны лад.

Але не затрымлівайцеся - наперадзе самае цікавае.

Згуляйце мелодыю на дрэвах.

Так-так, вы не недачулі. На адным са стэндаў раскладзеныя ўзоры розных парод дрэва. Бераце драўляны малаточак - і кожны кавалачак гучыць па-свойму. Дзесьці глуха, дзесьці звонка. Лес ператвараецца ў музычны інструмент, а вы - у дырыжора. Паспрабуйце скласці сваю лясную сімфонію - у дзяцей гэты атракцыён ідзе на ўра, ды і дарослыя з усмешкай стукаюць па дзеравяках, успамінаючы дзяцінства.

Карусель, ад якой захоплівае дух.

На цэнтральнай палянцы - сюрпрыз. Лясная карусель. Ня пластыкавая, ня жалезная, а самая што ні на ёсць драўляная. І разлічана адразу на чацвярых. Круціцца так, што вецер у вушах свішча, а смех разносіцца па ўсім лесе. Кажуць, што гэта лепшы спосаб адчуць сябе дзіцем і заадно праверыць вестыбюлярны апарат. Побач - арэлі, гіганцкія «крыжыкі-нулікі» і ўтульныя альтанкі, дзе можна зладзіць пікнік.

Сцежка здароўя - басанож!

Самая незвычайная частка маршруту - "басаногая сцежка". Гэта дарожка, дзе пад нагамі змяняюцца прыродныя тэкстуры: шурпатыя гузы, цёплы пясок, гладкая кара, прахалодныя каменьчыкі. Распранайцеся, здымайце абутак - і наперад. Масаж ступняў вам гарантаваны, а заадно і зарад бадзёрасці. Кажуць, пасля такой прагулкі стомленасць як рукой здымае. А дзеці проста ў захапленні - бегаюць басанож і параўноўваюць, дзе мякчэй, а дзе калючае.

Лясны суд і лава прымірэння.

Самы нечаканы паварот - лакацыя пад назвай "Лясны суд". Пасядзець на лаве "прымірэння" і задумацца: ці не занадта часта мы забываем, што мы ў гасцях у прыроды? Тут можна і пасмяяцца, і паразважаць. А калі захочаце пацешыцца - побач лясной боўлінг, драўляныя шашкі, джэнга і нават лабірынт. Усё зроблена рукамі лесаводаў - і гэта адчуваецца ў кожнай дэталі.

Птушыная сталовая і шкоднікі з імёнамі.

На сцежцы ёсць месца і для птушак: "птушыная сталовая" чакае пачастункаў. Маляўнічыя таблічкі падкажуць, чым карміць лясных жыхароў, каб не нашкодзіць. А яшчэ тут можна пазнаёміцца з ... шкоднікамі. Спецыяльныя стэнды раскажуць пра тых, хто псуе лес, але зроблена гэта з гумарам. Клешч Мацвей і камар Валера сустракаюць гасцей з усмешкай - мараць здабыць сяброў, хоць і куслівых.

Фінішная кропка - "Кукушкіна пошта". Бераце паперу, пішаце пажаданне, ўражанне або савет - і апускаеце ў скрыню. А калі не хочацца важдацца з ручкай, проста сканируете QR-код і адпраўляеце водгук з тэлефона. Сучасна, зручна і па-хатняму цёпла.

Не проста забаўка - а ўрок.

Па ўсёй сцежцы развешаны добрыя, але мудрыя таблічкі: "Прыбірай за сабой - ты госць", "Паважай любое жыццё" - яны ненадакучліва, але настойліва нагадваюць, што лес - жывы арганізм. І за ім трэба сачыць. Тым больш што на сцежцы ўсталяваныя камеры - за парадкам сочаць строга, але справядліва.

Ад стваральнікаў.

Сяргей Сухадолаў, дырэктар лясгаса, прызнаецца: яны хацелі зрабіць не проста сцежку, а сапраўдную прыгоду.

- Мы адышлі ад класікі, ад сумных паказальнікаў і пайшлі ва-банк. Хацелі, каб людзі не проста гулялі, а ўзаемадзейнічалі з лесам. Каб кожны выйшаў адсюль з усмешкай, новымі ведамі і жаданнем вярнуцца. Мы ўпэўненыя: "Бацькавы сцяжынкi" стануць пунктам прыцягнення не толькі для аршанцаў, але і для гасцей з усёй краіны.

Як дабрацца?

Закіньце ў навігатар вёску Хімы на мяжы з Александрыяй. Шукайце разьбяную драўляную арку - і наперад. Уваход вольны, паркоўка - і для машын, і для ровараў - ёсць.

Прыязджайце з дзецьмі, з сябрамі, з добрым настроем - лес ужо чакае. І памятайце: смецце забіраем, дрэвы не ламаем, а калі сустрэнеце камара Валеру - памахайце яму рукой, ён бяскрыўдны. Амаль)